Από την καφετέρια στην… εκκλησία

γάμος στην εκκλησίαΚάθε πρωί, προτού πάει στη δουλειά του, ο Γιάννης περνούσε να πάρει τον καφέ του από την καφετέρια όπου δούλευε η Κατερίνα. Τα πειράγματα, τα γλυκά υπονοούμενα και οι πονηρές ματιές ήταν από την πλευρά του καθημερινή συνήθεια. Ωσπου ύστερα από καιρό της ζήτησε να βγουν ραντεβού. Ωστόσο, καθώς εκείνη βρισκόταν ήδη σε μια σχέση, αρνήθηκε ευγενικά.

Πέρασε περίπου ένας χρόνος και το καλοκαίρι του 2005, αφού είχε χωρίσει από την τότε σχέση της, συνάντησε τυχαία τον Γιάννη σε ένα άλλο καφέ που δούλευε. Εκείνος δεν άφησε την ευκαιρία να πάει χαμένη και ένα βράδυ της ζήτησε να πάνε για ποτό. Πέρασαν πολύ ωραία και ήθελαν και οι δύο να ξαναβρεθούν. Βέβαια δεύτερο ραντεβού, όπως συνήθως γίνεται, δεν ακολούθησε, γιατί ο Γιάννης της ζήτησε κατευθείαν να πάνε διακοπές μαζί. Η Κατερίνα πρότεινε τη Σαντορίνη και εκεί ήταν που ξεκίνησε και η σχέση τους. Οι δέκα ημέρες των διακοπών τούς φάνηκαν σαν να ήταν μαζί δέκα χρόνια.

Και στους δύο αρέσει να πηγαίνουν σινεμά ή να μαζεύονται στο σπίτι με φίλους και να βλέπουν ταινίες. Επίσης, να μαγειρεύουν παρέα, να πηγαίνουν σε ταβερνάκια και να δοκιμάζουν νέες γεύσεις. Η Κατερίνα έχει καταγωγή από το Αγρίνιο και είναι 27 ετών. Εχει τελειώσει σχολή επαγγελματικού μακιγιάζ και προσπαθεί να ανοίξει δικό της ινστιτούτο. Ο Γιάννης έχει καταγωγή από την Ιμβρο, είναι 39 ετών και έχει καφέ μπαρ στα Μελίσσια.

«Είναι η πιο τρυφερή ψυχούλα που έχω γνωρίσει», λέει εκείνος για την αγαπημένη του. «Εξω καρδιά όπως λένε, μαγκάκι όταν πρέπει και φυσικά ό,τι πιο όμορφο έχω γνωρίσει στη ζωή μου». Η Κατερίνα λέει για τον καλό της ότι είναι κοινωνικός και κερδίζει αμέσως τον άλλον μόλις τον γνωρίσει.

Πέρασαν οκτώ χρόνια ώσπου να αποφασίσουν να παντρευτούν και καθώς οι φίλοι τους ρωτούσαν πότε θα γίνει ο γάμος, στο προσκλητήριο έγραψαν: «Ε, ναι λοιπόν. Μπορείτε να σταματήσετε να αναρωτιέστε πότε θα παντρευτούμε. Εφτασε η στιγμή».
Η πρόταση έγινε ανήμερα τη γιορτή της, στο καφέ μπαρ του Γιάννη. Είχε σχεδιάσει να της κάνει έκπληξη παρέα με τους κουμπάρους τους Βαγγέλη και Σοφία και τους φίλους τους. Αρχισαν να ψάχνουν για ημερομηνία, εκκλησία και χώρο δεξίωσης. Τα βρήκαν όλα, ακριβώς όπως τα ήθελαν, όπως και τον άνθρωπο που θα αναλάμβανε την φωτογράφηση γάμου, τον Πάνο Ρεκουνιώτη.

«Κάτι που θα θυμόμαστε από την ημέρα του γάμου μας είναι ότι έστησα τον γαμπρό στην εκκλησία», λέει η Κατερίνα. Στο σπίτι όπου ετοιμαζόταν ήταν μαζεμένα περίπου 60 άτομα και με τους χορούς και τα τραγούδια πέρασε η ώρα και έτσι ο γαμπρός περίμενε σχεδόν μία ώρα. Ηταν ένας ονειρεμένος και παραμυθένιος γάμος, όπως όλοι τους λένε ακόμα και σήμερα. «Είχαμε δίπλα μας όλους αυτούς που αγαπάμε και μας αγαπούν, γι’ αυτό και όλα κύλησαν υπέροχα», λένε και οι δύο.